Over mij en mijn verlies en verandering
De weg van verlies en verandering ken ik van binnenuit. Onder anderen een scheiding en het leven met een kind met een beperking brachten mij in aanraking met wat ook wel levend verlies wordt genoemd. Er verandert iets fundamenteels, terwijl het leven doorgaat. Je draagt, regelt, houdt vol. En ergens onderweg raak je jezelf kwijt.
Lange tijd probeerde ik sterk te zijn. Door te gaan. Het goed te doen. Ik vocht tegen wat er was, en daarmee ook tegen mezelf. Mijn hoofd maakte overuren, mijn lijf droeg nog meer. Pas toen stilvallen onvermijdelijk was, merkte ik dat vechten me verder van mezelf bracht.
Opleidingen
Die ervaring bracht mij bij de opleiding tot Holistisch Vitaliteitscoach. Daar leerde ik luisteren naar mijn lichaam, en lichaam, hoofd en hart als één geheel benaderen. Niet om iets te verbeteren, maar om serieus te nemen wat zich liet voelen. Het gaf mij praktische bedding en verdiepend inzicht in wat het betekent om te leven met wat er is.
Na vele verdiepende cursussen en trainingen volgde van daaruit de stap naar systemisch werk. Dat voelde als thuiskomen. Ik herkende hoe patronen, loyaliteiten en verlies doorwerken, vaak zonder dat je het doorhebt. Hoe veel we dragen uit liefde. Hoe snel we onszelf daarin vergeten. Alles viel samen — in mij, en in mijn manier van werken.
Wat ik nu doe, komt daar rechtstreeks uit voort. Ik begeleid mensen die veel dragen en vastlopen in verandering, verlies en innerlijke onrust. Niet door te zoeken naar oplossingen, maar door te erkennen wat er is en daar samen naar te durven kijken. Toen ik stopte met vechten, ontstond er zelfcompassie. Vanuit die zachtheid kwam rust. En vanuit rust weer verbinding — met mezelf en met anderen.
Dat is waar ik voor sta.
Rust ontstaat niet door oplossen, repareren of vechten.
Rust ontstaat door erkennen wat er is, en jezelf daarin niet te verlaten.
